Water en vuur

vertrokken van een leeg perron

de route die ik voor ons plande

op weg naar een centraal station

‘ik hou van jou’ zei jij,  je jende

mijn vleesgeworden zonnewende

geen nader doel, bestemming geen

‘oprecht verliefd’  is wat ik pende

mijn hart een dorp, jouw stad van steen

.

ik kwam,  ik zag,  ik overwon

het paard, de teugels die ik mende

verlangend waar het ooit begon

blijf ik hier tot aan ‘t ende

de bron van kwaad en van ellende

de stad bedreigend om me heen

mijn ziel gevangen in jouw bende

mijn hart een dorp, jouw stad van steen

.

geloftes zwaar in licht carbon

tegenover reverende

een hobbezak en maatjapon

wanhopig zoekend naar duende

ik wenste dat je kleur bekende

helaas mijn lief, je bleef sereen

‘n wegwerpartikel dat me scande

mijn hart een dorp, jouw stad van steen

.

je prins, Isabelle Allende

blijf ik altijd,  voor jou alleen

ons sprookje bleek nochtans legende

mijn hart een dorp, jouw stad van steen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *