Gasbubbels

De dromen komen als een scherp mes

ik moet gaan, de trein vertrekt

M150846

het nummer op mijn arm tot in eeuwigheid

onderdeel van mijn overlevingsdrang

en alle nachten ben ik bang

 

de poort, het licht, donker is mijn cel

aan het werk, de lucht betrekt

M150846

mijn nummer wordt geroepen

‘n rij makke schapen zonder dwang

en alle nachten ben ik bang

 

mijn kleinkind komt, ze is al zes

ze vraagt me soms waaraan ik denk

M150846

zegt ze zonder erg net voor het slapen

ik laat het licht aan op de gang

en alle nachten ben ik bang

Zaterdagavond

Blote voeten op het zeil. Samen in de wastobbe. Doe jij mijn rug, doe ik de jouwe.                  De geur van groene zeep. Haren borstelen en vlechtjes maken.                                                            Gekke gezichten trekken voor de spiegel.                                                                                                        De moedervlek bij je bovenlip. Wat was je mooi altijd.                                                                              Jaloers? Nee. Meer een verlangen wie ik kon zijn. Toekomstperspectief.                                          Eindeloze gesprekken in bed. Dat was vroeger.                                                                                            Ik mis mijn grote zus.

Een lichtflits bij het keukenraam. De donderklap volgt vrijwel onmiddellijk.                                  “Die was dichtbij,”zeg ik tegen het computerscherm.                                                                                “Mam, ik zet de tv wel even uit,” zegt Lisa, “anders heb je kans dat de elektrische lading in de kast slaat .”                                                                                                                                                              Van achter mijn bureau kijk ik haar verbluft aan. Acht jaar pas.                                                             “Hoe kom jij zo slim?”                                                                                                                                      “National Geographic, was heel interessant.”                                                                                                 “Skype moet trouwens ook uit hoor,” zegt ze bestraffend.                                                                       Ik twijfel, maar met een “Love you” verbreek ik toch de verbinding met Sydney.

Ik kruip op de bank onder de deken en druk me tegen haar aan.                                                        Haar natte blonde haartjes ruiken heerlijk.                                                                                                 “Papa hield ook nooit van onweer,” zegt ze zacht.                                                                                       Automatisch klinkt het 3-2-1: Bungy!  in mijn hoofd.                                                                                De schaduw van een recent verleden.                                                                                                              “Tante Joan heeft zo meteen haar eerste surfles, zei ze net.”                                                                  “Cool,” zegt Lisa “mag ik wat chips?”                                                                                                            Zaterdagavond, zeven uur. Het regent minder hard nu.

Kromme rechtspraak

wie ik ben

doet dat er toe ?

ik ben een dochter

ik ben een zoon

ik ben tegenwoordig

ik ben gewoon

ik ben met schade door schande wijs

mijn bagage blauwe plekken

ik hoor conform een ouderlijke eis

mijn kinderdetentie vervoltrekken

ik hoor ruzies in een trapportaal

mijn geest verward, verwonderd

ik hoor vreemde grotemensentaal

mijn ziel bekrast, bedonderd

ik ben een oudedagsvoorziening

gesteld, in verzekerde bewaring

ik ben kind van de rekening

met eenouder-strafverzwaring

 

Gedicht op de longlist van de Denkraam gedichtenwedstrijd 2017,  opgenomen in de bundel Zaterdagavond (januari 2018). Leest het voort…