veertig kisten

ze zitten uren onbeweeglijk naast de landingsbaan

veertig maal een blik

oorverdovende stilte

zij omklemt zijn hand die rust in haar schoot

onbeschrijflijk verdriet

Nederland rouwt.

alex

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *