Maandelijks archief: augustus 2015

Pantoffelhelden

Het is Halloween. Joep mag voor het eerst mee.
Ze gaan verkleed langs de huizen. Joep gaat als vampier.
Ze komen bij het huis van Meester Jan van groep vier. Die kent Joep wel.
De deurbel hangt veel te hoog. Ze kunnen er niet bij. Wat nu?
Het duiveltje steekt zijn drietand omhoog.
Hij drukt hem zachtjes tegen het knopje van de deurbel.
Trrringg.
“Dat heb je duivels knap gedaan”, zegt Joep vol bewondering.
Ze wachten. Het licht in de gang gaat aan.
De deur gaat open. Meester Jan staat op zijn pantoffels in de deuropening.
“Poets of snoep!”, gillen ze zo hard ze kunnen.
Meester Jan schrikt ervan. Hij tuimelt achteruit en valt languit in de gang.
Zijn ene pantoffel vliegt de lucht in, over hun hoofden, het tuinpad op.
“Oei”, zegt Meester Jan, “is me dat schrikken.”
Hij krabbelt langzaam overeind.
Er zit een gat in zijn sok. Zijn grote teen steekt er dwars door heen.
De kinderen wijzen er naar. Ze moeten lachen.
De mummie scheurt een stukje verband af, dat voor zijn mond zit.
“Alstublieft, anders vat uw teen nog kou”, zegt hij.
Meester Jan lacht nu ook.
Hij pakt een grote snoeptrommel van de trap.
“Hier”, zegt hij, “kies maar uit.”
De monsters kijken erin.
Ze zien lollies, spinnenweb drop en griezel kauwgom.
Gekleurde toverballen en zakjes vleermuischips.
Zuurtjes in pompoenpapiertjes, karamel snoepjes en minireepjes chocola.
Het duiveltje prikt een spekje aan zijn drietand.
Een handje komt onder het laken van het spook vandaan, pakt wat en verdwijnt weer.
Dan horen ze smakkende geluiden en “Hmm, chocola..”
Geestig!
Joep kiest een bloedrode kers.
“Lekker”, zegt hij, “dank u wel.”
“Graag gedaan”, zeg Meester Jan. “Goede keus voor een vampier.”
De kinderen draaien zich om en lopen weg.
Joep ziet op het tuinpad de pantoffel liggen.
Hij pakt hem op, loopt terug en geeft hem aan Meester Jan.
“Bedankt vampier”, zegt hij.
“Als er een wedstrijd is voor het beste kostuum, dan win jij die.
Op je sloffen”, lacht hij.

Eervolle vermelding vanwege de dialoog bij de schrijfwedstrijd van OSMS: jouw juf of meester.

Over het schrijfproces:
Pantoffelheld is onderdeel van een kinderboek waar ik mee bezig ben. Het zijn ervaringen, fantastels, wensen, bevindingen, humorvolle verzinsels, dromen uit mijn jeugd die ik eens op papier wilde zetten om het enige eeuwigheidswaarde te geven (opdat ik niet vergeet!) En gewoon omdat het kan en allemaal echt gebeurd is. Mijn zoon Joep kan het beamen. Heb ik je al verteld dat ik vroeger echt gevlogen heb ? Op weg naar school, als negenjarige was er een windvlaag…

Marjon Sarneel namens de jury over Pantoffelhelden van Carl Vissers:
Dialoog kan een verhaal maken of breken. Te vaak wordt dialoog gebruikt als ‘opvulling’ of om een afwisseling aan te brengen in de bladspiegel zonder dat de dialoog iets toevoegt.
      In dit fragment is de dialoog juist een integraal onderdeel van het verhaal: als je de dialoog weghaalt, kun je het verhaal niet meer begrijpen. Tegelijkertijd staat er geen woord teveel. De gesproken zinnen zijn simpel en doeltreffend. Bovendien zit er humor in de dialoog en iets te genieten voor de ouder die voorleest. Heerlijk.