Categorie archief: Columns

Duurzaamheid een modegril ?

Het vooruitzicht op een nieuwe wakawaka heeft me aangespoord om deze column te schrijven. Als bourgondiër had ik liever chakalaka gehad maar je kunt niet alles hebben. Voordat u vanwege erytropoëtische protoporphyrie ondergronds gaat dataminen kunt u beter eerst rustig epibreren. Dat gegoochel (of is het gegoogle?) met gegevens brengt verwarring. Yin of Yang kan helpen en anders Zen. Adem in, adem uit. Energie is het toverwoord tegenwoordig. Ziet u nog licht aan het eind van de tunnel?

De verregaande digitalisering is toegeslagen in onze hersencellen als we in ons glazen huis, ons brein, aan het e-learnen zijn. Als otaku’s dwalen we door ‘Electric Towns’ van manga’s en animés. Communicatief incapabel drukken we op een shutterball voor nog een selfie op onze smartphone. En zo zijn onze 100 % recyclebare sneakers en eco-vriendelijke, afbreekbare kurktassen toch vereeuwigd. Contradictio in terminis.

Duurzaamheid is niet goedkoop. Het woord zegt het al. Niet alleen de boerderijen in Groningen moeten gestut worden voor de aardbevingen veroorzaakt door de gasboringen. Ook de Nederlandse politiek hangt in de steigers. De lucht is uit de windmolenparken in de Noordzee. Met co2 vervuilde wolken blokkeren de zonnestralen die hun weg zoeken naar de met subsidie aangeschafte zonnepanelen. Bijtelling, belastingaftrek, naheffing. Delen is vermenigvuldigen met het omgekeerde.

Door eco-effectieve productieprocessen wordt afval in een oneindige kringloop van wieg tot wieg tot voedsel gevormd. Dromen voor dwazen. Ons pensioengat moet worden aangevuld door een moestuin. De kern(energie) van de zaak is big business. Hoe je ook tegen de nieuwste business modellen aan kijkt, ze blijven te dun. Graatmagere paspoppen die als digitale robots met een sillywalk naar het eind van de catwalk paraderen. Hun nietszeggende blik gericht op een denkbeeldige horizon. Er kan geen lachje af. Plezier in het werk? Nee, de business modellen zijn puur zakelijk !

2e/3e plaats bij columnwedstrijd over duurzaamheid van Radboud Universiteit voor het Nieuwe Business Modellen Symposium van 13 november http://www.duurzamecolumnwedstrijd.nl/

Oranjekoorts wordt geldkoorts

oranje

Samen voetbal kijken tijdens het WK. Sport verbroedert. De oranjesupporters in de wijk Groot Driene te Hengelo zijn massaal toegestroomd in de goed gevulde buurttent op het grasveld van de Nicolaas Beetsstraat – JWF Werumeus Buningstraat. Een buurtinitiatief om de gezelligheid en de saamhorigheid in de buurt op een sportieve, vreedzame manier te beleven met elkaar, onder het genot van een hapje en een drankje. De kinderen voetballen op het trapveldje met de door de gemeente aangelegde vaste ijzeren doelen. Goal ! Ze rennen naar de tent om de herhaling van het doelpunt van Nederland te bewonderen. Er wordt gelachen, meegeleefd en de wedstrijden worden door de buurmannen van deskundig commentaar voorzien. Zelfs de buitenspelval wordt nog een keer uitgelegd aan de buurvrouw om haar optimaal mee te laten genieten van dit unieke evenement. Helaas heeft de gemeente de buitenspelval ruim opengezet en wij lopen er gezamenlijk in. Wat is het geval ? We hebben een evenementenvergunning nodig voor het opzetten van de tent op dit heilige gras: de gemeentegrond. Twee ambtenaren komen dit melden. Ze geven ons een gele kaart, een waarschuwing. De tent moet worden afgebroken anders volgt onherroepelijk rood: een boete van EUR 66,-. De oranjekoorts is omgeslagen in geldkoorts bij de gemeente. Gemeen? Te gemeen als je het mij vraagt. Wat is het doel van deze actie ? Het gemeentepensioen aanvullen door het exploiteren van een moestuin annex trapveldje. Toepassing van het door Jetta Klijnsma gepropageerde regeringsbeleid optima forma.  Dit onfatsoenlijk dichten van het budget over de ruggen van de bewoners van het dichtersplantsoen verdient absoluut geen schoonheidsprijs. Met mooi voetbal wordt je geen wereldkampioen, dat is waar, maar dit systeem wil Louis van Gaal zelfs niet spelen. Dit is verre van effectief en getuigt van een kortzichtige visie: geldklopperij,  een FIFA official waardig. Jammer dat dit ten koste moet gaan van een goedbedoeld en juist te prijzen burgerinitiatief. We prijzen u toch, redeneert de gemeente. We prijzen u (van het veld) af !

Buitenspel

Ze komen van over de grens. Tienduizend per week, bootladingen vol.  Mensonterende toestanden. Hele families in zwemvesten, bang, weerloos, koud. De angst straalt uit de ogen van een kind dat zich vastklampt aan haar moeder.  Zij probeert uit het schip aan land te klimmen maar de douanier stampt met zijn laars op haar hand. Wat bezielt hem, moet dat echt zo? Zijn het de orders, is het de wetgeving die hem tot deze overijverige taakvervulling drijft? Ze vallen terug in de mensenmassa. Valse start van de asielzoekprocedure! Ongeïnteresseerd zappen we naar een ander kanaal.

Stop. Zijn kreet om hulp smoort in de kraag van zijn jas. De anderen blijven hem duwen. Ze trekken zijn tas van zijn schouder en gooien zijn boeken op de grond.  Uit de groep klinken loze woorden die hem al lang niet meer raken.  Vieroog. Kluns. De leraar gaat schouderophalend weg  omdat het maar een spelletje is, zo is hem gezegd. Wellicht zo begonnen maar het is nu ontaard in wat anders. Ze zijn nu over een grens gegaan. Zijn vrienden kijken van een afstandje toe en doen niets. Waarom komen ze hem niet helpen vraagt hij zich af? Angst, onmacht, onverschilligheid. All of the above.

Een voor allen, allen voor een. Bij het komende WK staan we massaal klaar met onze vooroordelen. Want, wanneer dat geval van buitenspel niet wordt geconstateerd klagen we luidkeels met zijn allen en hebben we onze mening klaar. Over de grens! Blinde. Kluns. Het belang van de natie staat voorop. Hoezo, t ’is maar een spelletje? Dit is bittere ernst.

Kijk eens in de spiegel en zeg het eens eerlijk. Doe jij hier aan mee? We weten het antwoord, jij en ik.

Draai die opwinding en negativiteit nu eens om in passie, enthousiasme en betrokkenheid in ons dagelijks leven. Ga op bezoek bij je oma in het bejaardenhuis, het maakt haar dag! Geef dat verdwaalde muntje uit je broekzak aan die Zuid-Amerikaanse accordeonist bij het winkelcentrum. Lach eens in de file. Vul dat formulier voor donorschap in, het is slechts een pennenstreek. Speel een bordspel met je kleine broertje. Help die oudere dame met inchecken op het perron. Koop die daklozen krant. Groet die norse overbuurman als je hem passeert op de fiets. Het zijn deze kleine dingen die het verschil maken. Ga over die grens, verbeter de wereld, begin bij jezelf.